*با سلام و درود به مهمانان عزیز و کاربران گرامی وبلاگ#مهرزاد، ضمن عرض ادب و احترام، این صفحه به منظور اطلاع رسانی و برای نشر آگاهی و غنی سازی می باشد، خواهشمند است، هر گونه پیشنهاد یا انتقاد را به مدیر سایت بفرمایید. کار ما، با لبخند شما، کامل تر می گردد. 

بیتا قلندر نویسنده ایرانی متولد سال 1366 می‌باشد.

از متن کتاب:

بیابان را آب برداشته، قصر قند بلوچستان قیامت است. مردم مثل پرنده ها رفته اند بالای درختهای حرا نشسته اند و چشم دوخته اند به افق بلکه روی این دریای نو، کشتی نجاتی پدیدار شود یا خدا رحمش بیاید و سیل فروکش کند.

قبل از این بلا، قرار عروسی گذاشته بودند. اما حالا که جهیز دختر را آب برده دیگر معلوم نیست چه بشود.
پسر از پهلوان عثمان محموله ای تریاک گرفته به امانت تا سر فرصت رد کند و بفروشد.

بسته ها را زیر درخت کهوری چال کرده بوده و آب همه اش را شسته و برده جواب خسروخان را چه باید بدهد؟

کتاب قصر قند، اولین رمان بیتا قلندر است که داستان آن در زادگاهش می گذرد. در سیستان سرزمین اسطوره ها و پهلوانی ها در جغرافیایی که خشونت و عشق شانه به شانه گام بر می دارند.

جایی که زندگیها هنوز در پیوندی عمیق آمیخته به طبیعت است، به زل آفتاب و هوفه ی باد به خاطره ی دور باران و به آرزوی ندیده ی برف، قصر قند داستانی جنایی است، اما نه از آن شکلهای معمول که دیده و خوانده ایم.

فضای داستان میان واقعیت و اسطوره در نوسان است و حوادث آن در شهری به نام قصر قند شکل می‌گیرد، جایی که طبیعت، انسان و سرنوشت در هم تنیده‌اند.

این جا، چاه کنده ای در زمین و ابری ناگهانی در آسمان هم می توانند سرنوشت یک قوم را تغییر بدهند و شیرین مغزی را که سالهاست دربیابان از قایقی قدیمی محافظت می کند به قهرمانی منجی تبدیل کنند.

داستان در جنوب شرقی ایران، در ناحیه‌ی بلوچستان اتفاق می‌افتد و با زبانی تصویری و ساده، زندگی مردمی را نشان می‌دهد که در دل طبیعتی خشن و بی‌رحم میان فقر، امید و مقاومت روزگار می‌گذرانند.

نمادهایی چون سیل، بیابان و نور در سراسر رمان تکرار می‌شوند و بازتابی از کشمکش انسان با نیروهایی‌اند که از کنترل او خارج‌اند. نشانه‌هایی از اسطوره و روایت‌های محلی نیز دیده می‌شود که به رمان حال‌وهوایی بومی و هم‌زمان فراواقعی می‌دهد.

کتاب قصر قند، نوشته‌ی بیتا قلندر، نخستین رمان بلند این نویسنده و مترجم ایرانی است که در سال ۱۴۰۴ توسط نشر چشمه منتشر شد.

رمان کوتاه و فشرده است و روایت‌ها در قالب صحنه‌هایی کوتاه و موج‌دار پیش می‌روند. زبان کتاب ساده اما پرتصویر است و نویسنده از توصیف‌های محیطی برای بازتاب احساسات شخصیت‌ها استفاده می‌کند.

رویداد اصلی داستان سیلی است که ناگهان بر شهر و بیابان فرود می‌آید و همه‌چیز را دگرگون می‌کند. آب، خانه‌ها و زندگی مردم را با خود می‌برد و آن‌ها را در وضعیتی مرزی میان مرگ و بقا رها می‌کند.

در این میان روایت چند شخصیت ازجمله دختری که جهیزیه‌اش را سیل برده و پسری که بار قاچاقش نابود شده، در هم تنیده می‌شود. سرنوشت این دو، همراه با دیگر اهالی در میان این فاجعه شکل می‌گیرد و داستان از خلال همین برخوردها و تصمیم‌ها، به وجوه مختلف زندگی، بقا و اخلاق انسانی در شرایط بحران می‌پردازد.

در پس این روایت طبیعی، لایه‌هایی از واقعیت اجتماعی و فرهنگی بلوچستان دیده می‌شود. نویسنده با نگاهی بی‌واسطه از فقر، خشونت، روابط خانوادگی، تنهایی و امید در جامعه‌ای سخن می‌گوید که با طبیعت و محدودیت‌هایش پیوندی ناگسستنی دارد.