*با سلام و درود به مهمانان عزیز و کاربران گرامی وبلاگ#مهرزاد، ضمن عرض ادب و احترام، این صفحه به منظور اطلاع رسانی و برای نشر آگاهی و غنی سازی می باشد، خواهشمند است، هر گونه پیشنهاد یا انتقاد را به مدیر سایت بفرمایید. کار ما، با لبخند شما، کامل تر می گردد.
با تشکر از دکتر مهدی جعفری منش،
https://mehdijafarimanesh.ir
پژوهشگر مغز و اعصاب، روانپزشک و نویسندهٔ پرتلاش، مانفرد اشپیتسر، یک متخصص شناختهشده در زمینهٔ شبکههای عصبی است که پایهٔ هوش مصنوعی را تشکیل میدهند.
کتاب بسیار بهروز او دربارهٔ هوش مصنوعی، خوانندگان را آگاه میسازد، روشنگری میکند و به وضوح بیان میدارد که هیچکس نمیتواند پیشبینی کند، آیا هوش مصنوعی برای بشریت نجاتبخش خواهد بود یا سبب نابودی آن؟
مانفرد اشپیتسر میگوید:
ما نباید دربارهٔ این فکر کنیم که آیا یک هوش مصنوعی عمومی روزی هوشیاری پیدا خواهد کرد یا بشریت را نابود میکند؟
این داستان علمی تخیلی است.
اما باید به طور جدی دربارهٔ خطرات واقعی و تهدیدهای ناشی از افراد بد، که از هوش مصنوعی برای اهداف خود سوءاستفاده میکنند، فکر کنیم و البته دربارهٔ مسئولیت ثروتمندترین شرکتهای جهان نیز، که گردانندگان پشت صحنه این فناوری هم می توانند، باشند.
سال ۲۰۲۳ بهعنوان آغازگر یک دورهٔ جدید در تاریخ بشریت ثبت خواهد شد. دورهای که در آن هوشهای مصنوعی، مانند چتجیپیتی سرخط خبرها شدند.
هوش مصنوعی در حال تغییر دادن جهان است و این تغییر سریعتر و گستردهتر از آن چیزی است که پیشبینی میشد.
این موضوع را، مانفرد اشپیتسر، در کتاب جدیدش به صورت چشمگیری توصیف میکند.
هستهٔ کارکرد هوش مصنوعی، شبکههای عصبی هستند که نویسنده حدود ۳۰ سال پیش در مورد آنها پژوهشهای پیشگامانهای انجام داده بود.
او در این کتاب به بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در حوزههای پزشکی، نظامی، اقلیم، علوم طبیعی و انسانی، مبارزه با جرم، سیاست، اقتصاد و همچنین زندگی روزمره میپردازد.
این فناوری نه فقط در علم و اقتصاد، بلکه در سیاست، فرهنگ و حتی زندگی روزمره ما نفوذ کرده است. پرسش اصلی ساده اما حیاتی است:
هوش مصنوعی چه آیندهای برای ما میسازد؟
یکی از مهمترین نکتهها، جعبه سیاه بودن شبکههای عصبی است. ما خروجی را میبینیم، اما مسیر رسیدن به آن نامعلوم است. این ویژگی در پزشکی میتواند نجاتبخش باشد، چون سرعت و دقت تشخیص حیاتی است، اما در حوزهی حقوق یا سیاست، نبود شفافیت میتواند عدالت را زیر سؤال ببرد.
اشپیتر برای ملموس کردن موضوع، مثالهایی میآورد:
در پزشکی، تشخیص سریع سرطان و شکستگیها جان انسانها را نجات میدهد.
در امنیت، همان فناوری تبدیل به ابزار نظارت و محدودیت آزادیها میشود.
نتیجهٔ نگرانکنندهاش این است:
هوش مصنوعی هماکنون، بدون هیچگونه نظارت یا تنظیممقرراتی، چه برسد به ارزیابی پیامدهای فناوری قبل از بهکارگیری آن در زندگی و جامعهٔ ما نفوذ کرده است.
هوش مصنوعی تنها، دانایی یا نادانی، تولید نمیکند، بلکه در دستان افراد نادرست، میتواند بشریت را به سوی هلاکت هدایت کند.
نتیجه روشن است:
فناوری بیطرف نیست، هدف و قصد استفادهکنندگان و تامین کنندگان، مسیر آن را تعیین میکند.
برای حفظ درختان و تعادل حیات، به جز موارد بسیار ضروری، ازچاپ روی کاغذ، خودداری فرمایید.
غنی سازی برای کار آفرینی و مدیریت با استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات
enriching Management & Entrepreneurship by Information and Communications Technology
